හ්ම්ම්, ජීවිතෙ 24 වෙනි වතාවටත් වැලන්ටයින් එක තනිකඩව ගෙවල දම්ම. තව එකයි තියෙන්නෙ රිදී ජුබිලියට.:) නෑ නෑ, පිස්සුද අලේ, මම නම් කවුරුහරි හිටියත් ඔය දවස සමරන්නෙ නෑ. මොකද ආදරේ කරන්න ඕන, ආදරේ පෙන්නන්න ඕන, තුන්සිය හැටපස් දවසෙම මිසක් එක දවසක විතරක් නෙමෙයි. ඒ මම හිතන විදිය. එක එක අය එක එක විදියට ඔය ගැන දකින්නේ.
හරි දැන් කියන්න ආපු කතාවට එමුකො. මම පෙරේදා මල ගෙදරකදි අහපු කතාවක් තමයි මේ කොටන්න කියල ලේස්ති වුනේ. සතියක් විතර ගෙදර ඉඳල හොස්ටල් ගියා විතරයි ඊලඟ දවසෙ පනිවිඩයක් ආවා යාලුවෙක්ගේ ආච්චි කෙනෙක් නැති වෙලා කියලා. හලේ ඉතින් ආපහු අනිත් පැත්තට ආව. මගේ චානිකා සීරීස් එක කියවපු අය නම් දන්න කියන කෙනෙක් ඒ යාලුවා.:) ඒකෙ අනිත් ප්රධාන නලුවගෙ ආච්චි තමයි නැති වුනේ. මේක මේ මලගෙදර නයිටක් ගහගෙන ඉන්නකොට ඇහුන කතාවක්. අපිට එහා පැත්තේ හිටපු කොල්ලො සෙට් එකේ එකෙක් ඔය කතාව කිව්වේ. මම නම් හරියට අහගෙන හිටියේ නෑ. මහිමය තමයි අහගෙන ඉඳල අපිට කිව්වෙ.
මේක රෑක වෙච්ච සීන් එකක්. ඔන්න එකෙක් (මෝඩයෙක්/හරකෙක්/බූරුවෙක්) කන සාක්කුවට වැටෙන්නම ගහල මෝටර් බයික් එකකින් යනවලු. මෑන් අතුරු පාරක තමයි ගිහින් තියෙන්නෙ. ඔහොම යනකොට මූ ඇදගෙන වැටිල. පාර අයිනෙ තිබුන වෙලට තමයි පෙරලිල වැටිල තියෙන්නෙ. පිටිපස්සෙන් ත්රී වීල් එකකින් ආපු තව දෙන්නෙක් මේ සීන් එක දැකලා ටක් ගාල නවත්තලා බලල. ඒ දෙන්නගෙන් එකෙක් තමයි ඔය කතාව කිව්වේ. වෙලාවට මෑන්ට කිසි අවුලක් නැතිලු. වෙලට වැටුන නිසා හොඳයි. ඊට පස්සෙ තමයි ලස්සන සීන් එක යන්නෙ. දැන් මිනිහ පන දාගෙන වෙලේ මොනවද හොයනවලු. පස්සෙ ත්රී වීල් එකේ ආපු දෙන්න අහල මොනවද හොයන්නේ කියලා, මූ කියන්නේ නැතිලු. කිසි කතාවක් නැතුව මූ දමාගෙන වෙලේ මොනවද හොයනවලු. කොහොමහරි ගොඩක් වෙලාවක් යනකල් මූ කියලම නෑ මොනවද හොයන්නේ කියලා.
පස්සේ ටික වෙලාවක් ගිහින් මිනිහ කියල "මාත් එක්ක එකෙක් ආව බන්, මම මේ ඌව හොයන්නේ" කියල. අරුන් දෙන්න හොල්මන් වෙලා ගියාලු උගේ කතාවට. උන් දෙන්න හොඳටම දැක්කලු මූ ආවෙ තනියම කියලා. උන් දෙන්නටත් තේරිලා මූ නැති වෙන්නම ගහල තියෙන්නේ කියලා. උන් දෙන්න ඉතින් කියල "නෑ මචන් අපි පිටිපස්සෙන් ආවෙ, අපි දැක්ක පිටිපස්සෙ කවුරුවත් හිටියෙ නෑ, උඹ තනියම ආවේ" කියල. මූ කියනවලු පිටිපස්සෙ එකෙක් ආවමයි කියල. ඌ කියනවලු, "මම මචන් බෝධිය ළඟ ඉඳලම ඌත් එක්ක කතා කර කර ආවේ" කියලා.
දැන් මූට කොච්චර කිව්වත් මූ අහන්නෙ නැතිලු. අරුන් කොච්චර කිව්වත් පිටිපස්සේ කවුරුවත් හිටියේ නෑ කියල ඌ පිටිපස්සෙ එකෙක් ආවමයි කිය කිය හොයනවලු. ඔහොම හොයන ගමන් මූ එක පාරට ටිකක් කල්පනා කරලා කියනවලු, "හැබැයි මචන් වැටෙන වෙලාවෙ නම් පිටි පස්සෙ හිටියෙ නෑ තමයි" කියල. "මම මෙතනදි පිටි පස්ස හැරිල බලුවා, එතකොට හිටියෙ නෑ". අරුන් දෙන්නට ඉතින් පුදුම ආදරයක් ඇති වෙන්න ඇත්තෙ මූ ගැන. මූ ඉතින් මහ හතර බීරි කතාවක් නේ කියන්නේ. මුලින් කිව්වා පිටිපස්සේ එකෙක් හිටියමයි කියලා, දැන් කියනවා වැටෙන වෙලාවේ පිටිපස්සේ එකා හිටියේ නෑ කියලා. ඊට පස්සෙ අරුන් දෙන්න මුගෙන් ඔය කියන යාලුවගෙ නම්බර් එක දෙන්න කියලා ඉල්ලගෙන උගේ ෆෝන් එකෙන්ම කෝල් එකක් අරගෙන. එතකොට තමයි මූ නටපු පිස්සුව මොකක්ද කියලා අරුන් දෙන්නට තේරිලා තියෙන්නේ. එහා පැත්තෙන් කුණුහරුප වරුසාවක් වැටෙනවලු. අර යාලුව තාමත් බෝධිය ලඟලු. මූ වෙරි මරගාතේ ඒකව දාල එතන දාල ඇවිල්ලා. වැඩේ කියන්නේ මූ බෝධිය ළඟ ඉඳලම යාලුවා පිටිපස්සේ ඉන්නවා කියල හිතාගෙන කතා කර කර ඇවිත් තියෙන්නේ. මූ ටික දුරක් ගිහින් පිටිපස්ස හැරිලා බලලා. එතකොට තමයි ඌ දැකලා තියෙන්නේ යාලුවා නෑ කියලා. ඒකට බය වෙච්ච පාර තමයි මූ වැටිලා තියෙන්නේ. රෑ වෙලත් එක්කනේ, මූට නිකන් හොල්මන් සීන් එකක් ඔලුවට එන්න ඇත්තේ. ඔන්න ඔහොමයි සිද්ධිය වෙලා තියෙන්නේ.
බොන එක වෙනම කතාවක්. ඒත් මෙහෙම කන පැලෙන්න ගහලා වාහන එලවනවා කියන්නේ ඉතින් ඊට වඩා මී හරක් වැඩක් නම් තවත් නෑ. හිතන්නකෝ තමන්ගේ ජීවිතේ වගේම පාරේ ඉන්න අනිත් මිනිස්සුන්ගේ ජීවිතත් අනතුරේ වැටෙනවා නේ එහෙම වුනාම. තමන්ගේ ජීවිතේ වටිනාකමක් නැති වුනාට කමක් නෑ අනිත් අයගේ ජීවිත ගැනවත් හිතන්න. ඔහොම කන පැලෙන්න ගහල විතරක් නෙමෙයි, අරක්කු උගුරක් වත් බීල වාහන නම් එලවන්න එපා. බියර් උගුරක් බිව්වත් මොලේ ක්රියාකාරීත්වය, ස්නායු ක්රියාකාරීත්වය පොඩ්ඩක් හරි අඩු වෙනවා නේ. එතකොට සාමාන්ය වෙලාවකට වැඩිය අනිවාර්යෙන්ම අනතුරක් වීමේ සම්භාවීතාව වැඩියි. ඒ අවධානම නම් ගන්න එපා. බොන්න ඕනම නම් බීල බීල කොහේහරි වැටිලා ඉන්න, වාහන පදින්න යන්න එපා. ආයෙත් වෙරි හිඳුන වෙලාවක යන තැනක යන්න.:)
